صرف ضمایر
چون هُو آمد هُما و هُم بگوي
پس هي آنگه هما و هُنَّ جوي
نـيز اَنـتَ ، اَنتما ، اَنـْتُم بخوان
يا كه اَنْـتِ ،َانـْتُما ، اَنْتُنَّ دان
گر اَنا انـدر تـكلم گـفت من
نَـحْنُ در معناي ما گويد سخن
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم بهمن ۱۳۸۶ ساعت 17:20 توسط محمد برنای تنها
|
هذا مِن فضلِ ربّی