نخستین مشکلی که مترجمان عرب درتعریب واژگان باآن روبروبوده اند،

محدودیت حروف الفبای عربی ، دربرابرحروفی مانند( گ ، پ ، چ، ژ ) درفارسی وV انگلیسی است. زیرازبان عربی فاقداین حروف است. درگذشته تعریب واژگان خارجی غالباذوقی وبراساس سلیقه ی مترجمان صورت می گرفت. اماامروزه محققان تقریباشیوه ای منسجم به خودگرفته اندازجمله اینکه :

 ۱- ( چCH) تبدیل به «تْش» یا«تِش» یا«ش»می شود مانند :

 تْش مانند : ریچارد: ریتْشارد

 تِش مانند : چک اسلواکی : تِشِیکوسلفاکیا

 ش مانند:منچستریونایتد :مانشِستِریونایتد

 استثناء : « چین» درتعریب پیشین تبدیل به الصین شده است.

 توجه : امروزه درمتون عربی ازحرف چ استفاده می شود: الچَمْبِرِی یعنی میگو.

 ۲-  (گ G) تبدیل به «غ »یا«ج»یا«ک» می شود مانند:

 غ مانند: هامبورگ : هامبورغ

 ج مانند : مهرگان : مهرجان

 ک مانند : گاراژ : کَراج

 ۳- « پ p» تبدیل به « ب » می شود مانند : پاکستان : باکستان

 توجه : امروزه درمتون عربی حرف پ استعمال می شود : پای التُفّاح : نوعی نان شیرینی.

 ۴- « وV » تبدیل به « ف » می شود : مانند : ویتامین : فیتامین.

 توجه: اخیرابه جای« ف » ، «  ق: سه نقطه »نوشته می شودودترتیب الفبایی فرهنگها ی

 لغت درحرف «ف» جای داده می شود.

 ۵- « ژ» تبدیل به «ج» می شود مانند : نروژ: النَرویج

استثناء : « ژاپن» درتعریب پیشین تبدیل به الیابان شده است.

نکته آخر: گاهی حرف ت به ط تبدیل می شودمانند:

 تهران: طهران - توکیو: طوکیو - ایتالیا: ایطالیا.

                     « برگرفته ازکتاب فن ترجمه اثردکتریحیی معروف»